rvanshnasi

اشتراک گذاشته شده با :

کرونا

شش راهکار برای والدین: چگونه در هنگام شیوع بیماری کرونا از فرزندان خود حمایت کنید؟

قرنطینه

 

بیماری کرونا موجب ایجاد احساساتی نظیر اضطراب، استرس و عدم اطمینان می گردد. این احساسات به ویژه در میان کودکان و نوجوانان، در سنین مختلف، بیشتر دیده می شوند. اگرچه کودکان به طرق مختلف به این احساسات واکنش نشان می دهند اما بطور کلی در مواجه با رویدادهایی همچون تعطیلی مدارس و لغو برنامه ها و دوری از دوستان ، بیش ازپیش به حمایت های عاطفی نیاز دارند.

ما با روانشناس متخصص نوجوانان، نویسنده کتابهای پرفروش و ستون‌نویس ماهنامه نیویورک تایمز دکتر لیزا دامور درباره اینکه چگونه می‌توانید شرایط در خانه را حین این «تجربه جدید و گذرا» عادی‌سازی کنید، صحبت کرده‌ایم.

 

۱. برای صحبت با فرزندتان پیش‌قدم شوید و با آرامش درباره بیماری صحبت کنید

دکتر دامور توصیه می کند که «والدین بایستی در صحبت با فرزندان خود درباره بیماری کرونا و نقش مهمی که  وی در حفظ سلامتی خود دارد، پیش قدم شده و با آرامش در این باره با آنها صحبت کنند. به آنها بگویید که شاید خود شما یا هریک از اعضای خانواده نشانه‌های بیماری را که اغلب هم شبیه سرماخوردگی عادی یا آنفولانزاست، در خود احساس کنید، و نیازی نیست که از این احتمال ترس بی‌مورد به خود راه دهند. والدین باید فرزندان خود را تشویق کنند که اگر حالشان خوب نیست یا اگر احساس نگرانی درباره این بیماری دارند با آنها صحبت کنند و کمک بخواهند.»

«بزرگسالان باید این واقعیت را که کودکان ممکن است درمورد این بیماری عصبی و نگران باشند،  درک نموده و با کودکان همدلی کنند. به  فرزندان خود مرتباً اطمینان بدهید که بیماری کرونا به خصوص برای کودکان و نوجوانان معمولاً خفیف می‌باشد. همچنین به خاطر داشته باشید که نشانه های بیماری کرونا قابل درمان هستند. همینطور می‌توانیم به کودکان یادآوری کنیم که کارهای موثر زیادی می‌توانیم انجام دهیم که هم خود و هم دیگران را ایمن نگه‌داریم و احساس کنیم که  بر شرایط بوجود امده مسلط هستیم، از جمله شستشوی مرتب دستها، لمس نکردن صورت و حفظ فاصله اجتماعی.»

«کار دیگری که ما می‌توانیم انجام دهیم این است که از فرزندان خود بخواهیم به دیگران و شرایط سایر افراد فکر کنند. مثلاً می‌توانیم به فرزندمان بگوییم: "ببین می‌دانم که واقعاً نگران ابتلا به این بیماری هستی، ولی این که از تو می‌خواهیم این کارها را انجام بدهی، دستهایت را بشویی و در خانه بمانی، برای این است که به این ترتیب، درواقع از سایر افراد جامعه‌مان مراقبت کرده‌ایم. یعنی این که ما به اطرافیان مان فکر می‌کنیم و اهمیت می‌دهیم.»

 

۲. یک برنامه منظم روزانه داشته باشید

دکتر دامور می‌گوید: «کودکان نیاز به برنامه منظم روزانه دارند.. همین و بس. و  آنچه همه ما باید هرچه سریع‌تر انجام بدهیم، تهیه یک برنامه منظم روزانه است تا به همه ما در انجام کارهای روزانه کمک نماید. به والدین موکدا توصیه می‌کنم که برنامه روزانه منظمی  برای فرزندان خود درنظر بگیرند که شامل زمان بازی و استفاده از موبایل و ارتباط با دوستان‌شان نیز باشد، و حتماً زمانهایی برای دوری ازتکنولوژی و کمک در کارهای خانه درنظر داشته باشند. باید فکر کنیم که چه چیز برایمان با‌‌‌ارزش است و برنامه منظم مورد نظرمان را طبق آن ارزش‌ها وضع کنیم.

حفظ یک برنامه منظم و قابل پیش بینی می تواند در کودکان احساس آرامش خاطر بوجود اورد، به نحوی که بدانند چه زمان باید به کارهای ضروری بپردازند و چه زمان را به بازی سپری کنند.

دکتر دامور پیشنهاد می‌دهد که درکارها فرزندان‌تان را نیز مشارکت دهید. «برای کودکان 10 و 11 ساله یا بزرگتر، پیشنهاد می‌کنم که از خود کودک کمک بگیرید و برنامه روزانه را با هم طراحی کنید. (پیشنهاد می‌کنم برنامه روزانه کودکان 10 و 11 ساله و یا بزرگتر را با مشارکت خودشان تنظیم نمایید،) با آنها درمورد کارهایی که باید در برنامه روزانه‌شان انجام دهند، صحبت کنید و ببینید که آنها چطور برای خودشان برنامه‌ریزی می‌کنند. درمورد بچه‌های کوچکتر، بسته به این که چه کسی مراقب آنهاست (چون ممکن است که هر دو والد در خانه نباشند) طوری برنامه‌ریزی کنید که همه کارهای مهمی  که باید انجام شود درنظر گرفته شوند: تکالیف درسی و تمام کارهای خانه که باید در آن کمک کنند. درمورد برخی خانواده‌ها به نظر می‌رسد که شروع انجام برنامه از ابتدای صبح برای فرزندان بهتر است. ولی بعضی خانواده‌ها ممکن است ترجیح بدهند که کمی دیرتر شروع کنند تا بتوانند بیشتر بخوابند و از خوردن صبحانه در کنار هم لذت ببرند.» والدینی که در طی روز نمی‌توانند بر فعالیت‌های فرزندان خود نظارت داشته باشند ، می‌توانند با هم فکری با مراقب کودک  برنامه مناسبی برای کودک تهیه نمایند. هماهنگ کنند که چطور به نحو بهتری برنامه‌ریزی کنند.

«فرزندان خود را از حمایت کنید، انتظار این را داشته باشید که به‌خاطر از دست دادن زندگی عادی و روزمره‌شان خیلی غمگین و خسته شوند، و سعی کنید شرایط را برای آنها عادی کنید.»

۳. بگذارید فرزندتان احساسات خود را بروز بدهند

با تعطیلی مدارس، تفریحات داخل مدرسه، کنسرتها، مسابقات ورزشی و فعالیت‌هایی که بچه‌ها پیش از این در آن شرکت می کردند، لغو شده و بنابراین کودکان به دلیل دست دادن تمام این فعالیت ها احساس نا امیدی می کنند.. مهمترین توصیه دکتر دامور این است که اجازه بدهید فرزندان‌تان غمگین باشند. «در زندگی یک نوجوان، از دست دادن اینها غم بسیار بزرگی است، بسیار بزرگتر از آنچه که ما به‌عنوان افراد بزرگسال دارای تجربه ممکن است احساس کنیم. بنابراین، آنها را از لحاظ عاطفی حمایت کنید، انتظار این که به‌خاطر از دست دادن زندگی عادی و روزمره‌شان خیلی غمگین و خسته شوند را داشته باشید و سعی در عادی کردن شرایط کنید.» در چنین شرایطی، همدلی و حمایت بهترین راه است. 

 

۴. درمورد آنچه می‌شنوند و می‌دانند با هم صحبت کنید

اطلاعات نادرست زیادی در باره بیماری کرونا در حال انتشار است. " از کودک در مورد اطلاعاتی که در مورد بیماری شنیده است، سوال بپرسید و میزان درستی این اطلاعات را بسنجید. صرف ارائه اطلاعات صحیح به کودک کافی نیست، چرا که ممکن است کودک اطلاعات جدید را با برداشت های نادرست قبلی ترکیب نماید. سعی نمایید دانسته های قبلی کودک را بفهمید، انها را اصلاح وتکمیل نمایید.

اگر فرزندتان سوالی پرسید که جوابش را نمی‌دانید، به‌جای حدس زدن، از این فرصت استفاده کنید و با هم به دنبال پاسخ بگردید. از وبسایت‌های سازمان‌های معتبری نظیر یونیسف و سازمان جهانی بهداشت به عنوان منابع اطلاعاتی استفاده کنید.

بسیاری از کودکان در مدرسه یا در دنیای مجازی  به خاطر بیماری کرونا مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. مهم است که فرزندان‌تان بدانند که اگر مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، شما همیشه پشتیبان آنها هستید. دکتر دامور می گوید: «کمک خواستن از دیگران بهترین راه مواجهه با هر نوع آزار و قلدری است. نباید از بچه‌ها و نوجوانانی که مورد آزار و قلدری قرار گرفته‌اند انتظار داشته باشیم که به تنهایی درمقابل چنین سوء‌رفتارهایی از خود دفاع کنند، بلکه باید آنها را تشویق کنیم که از دوستان و بزرگسالان کمک و حمایت بخواهند».

 

۵. ایده‌هایی برای معطوف کردن حواس کودکان به کارهای دیگر

اگرفکر می‌کنید کودکان‌تان در هضم احساسات دشوارشان با مشکل رو‌به‌رو هستند، برای ایجاد راه‌حل ازخود کودک سرنخ بگیرید. سعی کنید میان زیاد صحبت کردن درباره احساسات و یافتن موضوعاتی برای معطوف کردن حواس او به امری دیگر، تعادل برقرار کنید. هر چند روز یک‌بار یک بازی خانوادگی انجام دهید یا با همدیگر آشپزی کنید. دکتر دامور از آماده‌کردن شام برای برقراری ارتباط با دختران خود استفاده می‌کند: «ما تصمیم گرفته‌ایم که گروه ‌بندی کنیم و هر شب یک تیم به صورت چرخشی مسئول آماده کردن شام برای کل خانواده می‌شود.»

درمورد نوجوانان و استفاده مداوم از اینترنت انعطاف‌پذیرتر باشید، ولی آنها را کاملا به حال خود رها نکنید . دکتر دامور توصیه می‌کند که با نوجوانان رو راست باشید و به آنها بگویید که درک می‌کنید در این شرایط زمان بیشتری دارند، ولی دسترسی بی‌وقفه به صفحات مجازی و رسانه‌های اجتماعی هم ایده چندان خوبی نیست. از نوجوان خود بپرسید: «به نظر خودت چه کار باید بکنیم؟ یک برنامه‌ریزی برای خودت انجام بده و با هم در موردش صحبت کنیم تا من هم نظر خودم را بگویم.»

 

۶. رفتار خود را مدیریت کنید

دکتر دامور می‌گوید: «بطور یقین والدین نیز احساس اضطراب می کنند و فرزندان از حالات و احساسات آنها الگو می‌گیرند. من از همه پدرها و مادرها می‌خواهم، تا حدی که می‌توانند اضطراب و نگرانی‌های خود را مدیریت کنند و این نگرانی ها را بیش از حد در حضور فرزندان خود بروز ندهند. این دقیقا یعنی خوددار بودن و کنترل کردن احساسات، که گاهی کار بسیار سختی است، به خصوص اگر این احساسات در آنها هم بسیار شدید باشد.»

بچه‌ها برای احساس ایمنی و امنیت، به والدین خود متکی هستند. «این مهم است که به خاطر داشته باشیم که کودکان همچون مسافرین اتومبیلی هستند که ما راننده آن هستیم.  بنابراین حتی اگر احساس اضطراب می‌کنید،  اجازه ندهید که سایر مسافران احساس ناامنی کنند.»

کرونا و توانمندی‌های اجتماعی مقابل آن

کرونا

 

اضطراب ناشی از کرونا و توانمندی‌های اجتماعی مقابل آن

کرمان - ایرنا - به اذعان عموم مردم امنیت به عنوان یکی از نیازهای اساسی جامعه انسانی است که بستر مناسبی را برای هر گونه سرمایه گذاری و توسعه فراهم می کند اما وجود بحران ها، ناامنی و عدم وجود شرایط ایمن، ثابت و پایدار،چه بصورت واقعی باشد و چه احساس ناامنی از سوی افراد علاوه بر مختل کردن نظم اجتماعی، ریشه و منبع اصلی ایجاد استرس و اضطراب و تهدید کننده سلامتی انسان به شمار می رود.

بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند: ناامنی و وجود بحران‌ها، بختک توسعه است و به‌عبارت دیگر شرایط نا ایمن، مانع جدی در برابر رشد و پیشرفت هستند و هر چه درجه توسعه یافتگی کشورها بیشتر باشد، آسیب‌پذیری از بحران‌ها کمتر خواهد بود.
بطور کلی سلامتی انسان حالت و وضعیتی است که در آن فرد خود را خوب، قوی و مطمئن احساس می‌کند و در واقع منظور تعادلی است که بین ارگانیسم و محیط او وجود دارد و در نتیجه  کسی که می‌تواند تعارض‌های خود را حل کرده و در مقابل ناکامی‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی استقامت داشته باشد، از سلامتی برخوردار است.

با توجه به این اصل که تعادل روانی و اجتماعی یکی از نیازمندی‌های انسانی است،  اضطراب و شرایط بحرانی چون این تعادل را بر هم می‌زند و نظم روانی و اجتماعی را دچار اخلال می‌کند، به پدیده‌ای آزار دهنده تبدیل می‌شوند و نمی‌گذارند تا انسان‌ها با سازگاری با محیط به زندگی خودشان ادامه بدهند و از بقا برخوردار شوند.

بطور کلی آنچه که شرایط سازگاری و بقای نوع بشر را به مخاطره اندازد باعث ایجاد استرس و اضطراب خواهد شد و استرس پاسخ روانی انسان برای تطابق مجدد است.

باید توجه داشت که استرس یکی از عوامل ایجاد احساسات منفی در افراد است و چنانچه استرس مدیریت نشود به درماندگی و تحلیل رفتگی انسان و کاهش قوا و انرژی جسمانی و روانی منجر خواهد شد.

موقعیت‌های تهدیدآمیز، فشار بیرونی و درونی و ناتوانی فرد در پاسخ‌دهی به این محرک‌ها و عدم مهارت در برخورد با تهدیدات موجب اضطراب می‌شود و استرس هم نقطه آغازی برای اضطراب است.

با توجه به این اصل که تغییرات محیطی با در نظر گرفتن نوع نگرش و برخورد انسان ، میزان استرس پذیری را تعیین می‌کند، باید گفت که اضطراب موجب پیدایش وسواس، اختلال فکری و رفتاری و افکار مزاحم می‌شود و تعادل و سازگاری فرد با محیط را مختل می‌کند.

بیماری‌ها ، حوادث، بحران‌های اجتماعی و زیست محیطی از جمله تهدیدهای بزرگ زندگی بشری و بر هم زننده نظم و تعادل زندگی هستند و جامعه انسانی همواره با چنین خطراتی مواجه است و درجه توسعه یافتگی، میزان آسیب‌پذیری از بحران‌ها و حوادث را تعیین می‌کند.

مضاف بر عوامل فوق، اختلال‌های شخصیتی، مشکلات ارتباطی، شغلی، خانوادگی، اقتصادی، اجتماعی، رقابت و تنوع‌طلبی که ویژگی جوامع امروزی است نیز عوامل ایجاد استرس به شمار می‌روند که در صورت مداومت، فرد را دچار اضطراب دائمی می‌کنند زیرا استرس  محرکی برای ایجاد اضطراب بوده و اضطراب نشانه هیجانی استرس است.

با اذعان به این نکته که استرس و اضطراب دارای عوارض جسمانی(مانند اختلالات گوارشی)، روانی(خشم و غضب و افسردگی)، شناختی(کاهش قدرت تمرکز و خلاقیت) و رفتاری (پرخاشگری و ضرب و شتم) است، باید گفت که تقویت اعتماد و عزت نفس،کنترل درونی، تغییر شرایط، خوداتکایی، تغییر احساس، خوش‌بینی، غنی کردن اوقات فراغت، مدیریت‌زمان، انعطاف‌پذیری، ارتباطات، همبستگی اجتماعی، تغذیه صحیح ،کار تیمی و ورزش راه‌های کاهش اضطراب معرفی شده‌اند.

چنانچه استرس‌ها و اضطراب‌های ناشی از آن به‌ویژه در زمان وقوع بحران‌ها و حوادثی که عده زیادی از افراد جامعه را درگیر می‌کند، مدیریت و کنترل نگردد و عمومیت یابد، احتمال می‌رود که در جامعه شاهد هیستری و هراس جمعی و واگیری اجتماعی باشیم.

پس در بحران کنونی که کرونا یکهتاز میدان شده و موجبات هراس و تشویش اذهان و به تعبیری اضطراب را بر فضای جامعه مستولی کرده چه بهتر که برای رهایی از صدمات روحی روانی این ویروس منحوس ضمن رعایت توصیه های بهداشتی و در خانه ماندن با برنامه ریزی به مدیریت زمان پرداخت و از فرصت بوجود آمده ضمن حرکت در راستای تعالی فردی و شخصیتی از شر  اضطراب و استرس ناشی از این ویروس هم در امان ماند.

علائم ابتلای کودکان به کرونا چیست؟

کرونا در کورکان

نیویورک- ایرنا- فوق تخصص ریه کودکان در بیمارستان ماریا فرری، بیشترین ابتلای کودکان و نوجوانان به کرونا را در گروه سنی 17-15 سال و جنس مذکر برشمرد و گفت: با توجه به شیوع بالای بیماری در جهان، شاهد عواض نادر بیماری نیز خواهیم بود.

برخلاف تصورات مقامات کاخ سفید، ویروس کرونا بیش از هر کشور دیگری در ایالات متحده منتشر شد و اقشار مختلفی را گرفتار کرد. در تازه‌ترین عوارض بیماری ناشی از این ویروس، خبرهایی از ابتلای کودکان به یک بیماری مرموز مرتبط با کووید-19 منتشر شد.

اندرو کومو فرماندار نیویورک برای نخستین بار روز شنبه در نشست خبری روزانه مرتبط با گسترش ویروس کرونا در ایالت، با اعلام این خبر، گفت در همکاری با مرکز کنترل بیماری‌ها در حال تحقیق بیماری‌های مرموز مرتبط با ویروس کرونا است که زندگی کودکان را در معرض تهدید قرار داده است.

وی افزود سه کودک خردسال در نیویورک در اثر سندروم التهاب شوک توکسیک که با کرونا ارتباط دارد، جان باخته‌اند. این یک پدیده جدید و در حال تحول است.

از روز شنبه، بیش از 73 کودک در نیویورک به بیماری نادری مبتلا شده‌اند که برخی به بیماری کاوازاکی شباهت دارد و در اوایل این هفته برای اولین بار به طور علنی اعلام شد.

با جان باختن سه کودک دیگر در روز دوشنبه، آمار کودکان جان‌باخته در اثر این بیماری به 6 نفر رسیده است.

با توجه به اینکه چند ماه بیشتر از ظهور این بیماری ویروسی نگذشته و از طرفی شهر نیویورک که شما در آن کار می کنید دارای بالاترین آمار ابتلا در دنیا است. به عنوان پزشک متخصص ریه کودکان، وضعیت شیوع و علائم این بیماری در کودکان ومیزان بستری آنها را چگونه می‌بینید؟

میزان ابتلا به این ویروس در کودکان زیر 18 سال کمتر از بالغین و در حدود 1.7 درصد بوده است. به طور کلی کودکان کمتر از بالغین علائم بیماری را نشان می‌دهند و عوارض شدید بیماری و نیاز به بستری در آنها کمتر است. همچنین میزان بستری کودکان در بخش مراقبت‌های ویژه بسیار کم و حدود نیم تا 2 درصد است.

علائم بیماری که تقریبا 14-2 روز بعد از تماس ظاهر می شود، مشابه بقیه ویروس‌های تنفسی از جمله آنفلوآنزا، شامل تب، سرفه، تنگی نفس، گلودرد، سردرد، اسهال و از بین رفتن حس چشایی و بویایی و راش (بثورات پوستی) است.

در گروه سنی زیر 18 سال، بیماری در جنس مذکر و در گروه 17-15 سال شایع‌تر است اما درصد بستری کودکان زیر یکسال بیشتر بوده است. در میان کودکان بستری 77 درصد بیماری زمینه‌ای همچون بیماری قلبی، نقص سیستم ایمنی و آسم داشته‌اند.

نظر به اینکه در این بیماری بیشترین ارگان درگیر ریه است و شما فوق تخصص ریه کودکان هستید، قطعا بیشتر از سایر همکارانتان با این بیماری درگیر هستید. البته گزارش‌هایی از ابتلای سایر ارگان‌ها غیر از ریه نیز وجود دارد، فرماندار نیویورک از جان باختن 6 کودک در اثر عوارض خطرناک و کشنده کووید-19 صحبت کرد، اطلاعات جدیدی در این خصوص در اختیار دارید؟

با توجه به شیوع بالای بیماری در جهان، شاهد عواض نادر بیماری نیز خواهیم بود. به عنوان مثال همراهی کووید-19 با سندرم شوک توکسیک التهابی، ایجاد لخته در عروق ارگان‌های مختلف همچون مغز (سکته مغزی) و بیماری کاوازاکی،مننژیت (التهاب پرده مغز )،انسفالیت (التهاب مغز)،میوکاردیت (التهاب عضله قلب)و گیلن باره (فلج عضلانی بالارونده) و التهاب موضعی عروق انگشتان پا گزارش شده است.البته این علائم نادر به طور معمول با تب بالا و طولانی دیده می‌ شوند.

با توجه به اینکه بیماری آسم تقریبا یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ریه کودکان است و سوال‌های متعددی در این روزها برای والدین ایجاد شده است، درباره ارتباط آسم و کووید-19 هم توضیح دهید.

در همه‌گیری کووید-19 بیماران ریوی و آسمی نگران و مضطرب هستند. اگرچه ویروس‌های تنفسی از شایع‌ترین عوامل تشدید آسم هستند اما تمام ویروس‌ها به یک میزان بیمار آسمی را تحت تاثیر قرار نمی‌دهند. به عنوان مثال ویروس آنفلوآنزا با احتمال بیشتری منجر به تشدید علائم آسم می شود.

در مورد کووید-19 هنوز اطلاعات کافی نداریم، نمی‌دانیم که آیا بیماران آسمی در خطر بیشتری برای ابتلا به این ویروس قرار دارند یا خیر. اما هیچ یافته‌ای وجود ندارد که درمان‌های آسم از جمله استروئید استنشاقی، استروئید خوراکی ، مونته لوکاست و درمان‌های بیولوژیک باعث افزایش ابتلای فرد به کووید-19 شود. البته بیماران آسمی در صورت ابتلا به کووید-19 در خطر بیماری شدیدتری نسبت به افراد سالم هستند.

کرونا

توصیه شما به این بیماران در شرایط همه‌گیری کووید-19 چیست؟

1.بیماران آسمی باید داروهای استنشاقی از جمله کورتیکو استروئیدهای استنشاقی تجویز شده توسط پزشک متخصص را ادامه دهند.

2.در حمله حاد آسم، بیمار می‌تواند دوره کوتاه مدت کورتیکو استروئید خوراکی را مصرف کند.

3.در موارد آسم شدید، بیمار می‌تواند کورتیکو استروئید خوراکی طولانی مدت را مصرف کند اما این درمان باید در کمترین مقدار ممکن ادامه یابد.

4.درمان‌های بیولوژیک همچون نوکالا(Nucala) یا مپولیزوماب (Mepolizumab) در موارد شدید آسم باید تجویز شود و ادامه یابد تا نیاز به کورتیکو استروئید خوراکی تا حد امکان کم شود.

5. در حمله حاد آسم، حتی الامکان نباید از ماشین نبولایزر(Nebulizer) استفاده شود زیرا در صورت ابتلای فرد آسمی به ویروس کرونا، خطر انتقال به دیگران افزایش می یابد چرا که ویروس همراه با قطرات تنفسی 2-1 ساعت در هوا می‌ماند.

در صورتی که بیمار آسمی ناچار به استفاده از نبولایزر شود حتما باید در مکانی دور از افراد خانواده همچون بالکن یا گاراژ باشد و تمام سطوح محیط می بایست بعد از استفاده ضدعفونی شوند.

6.روش ارحج، مصرف داروی استنشاقی در مرحله حاد آسم، PMDI (Pressurized Metered-Dose Inhalers) است که به مصرف اسپری با آسم یار معروف است.

7. در صورتی که بیمار آسمی دچار حمله حاد آسم شود، درمان‌های قبلی و نگهدارنده می‌بایست همچنان ادامه یابد.

8. در کودکان مبتلا به حساسیت فصلی (رینیت آلرژیک)، درمان استروئید داخل بینی باید ادامه یابد.

9. با توجه به خطر انتقال بیماری کووید-19 به هنگام تست اسپیرومتری،این تست تنها در موارد بسیار ضروری باید انجام شود.

10. رعایت پیشگیری از کووید-19 در این گروه از کودکان همچون سایرین است و شامل رعایت فاصله گذاری اجتماعی، اجتناب از سفرهای غیر ضروری، شستن مرتب دست‌ها، ضد عفونی کردن سطوح تماس و پرهیز از استفاده مشترک از وسایلی همچون حوله و لیوان است.

11. در صورت شک والدین به ابتلای فرزندشان به کووید-19 می‌بایست حتما با پزشک متخصص تماس بگیرند و از هرگونه تغییر در داروهای نگهدارنده اجتناب کنند.

آنچه باید درباره بیماری ویروس کرونا (کووید-19) بدانید

ویروس‌های کرونا چه هستند؟ 

ویروس‌های کرونا گروه بزرگی از ویروس‌ها هستند که می‌توانند حیوانات و انسان‌ها را آلوده کنند و باعث بروز ناراحتی‌های تنفسی شوند؛ این ناراحتی‌ها ممکن است به اندازه سرماخوردگی خفیف یا به اندازه ذات الریه شدید باشند. در موارد نادر، ویروس‌های کرونای حیوانی، انسان‌ها را آلوده می‌کنند و سپس بین آنها سرایت پیدا می‌کنند. شاید ویروس SARS (نشانگان تنفسی حاد) در سال 2002 الی 2003 را به خاطر بیاورید؛ این ویروس نمونه‌ای از ویروس کرونا بود که از حیوانات به انسان‌ منتقل شد. یکی دیگر از موارد مهم و جدیدتر نژاد ویروس‌ کرونا MERS (نشانگان تنفسی خاورمیانه) نام دارد که در سال 2012 در خاورمیانه کشف شد و به گفته دانشمندان این ویروس ابتدا از شتر به انسان انتقال پیدا کرده است.

در نتیجه آزمایش من، «ویروس کرونا» قید شده است. جای نگرانی دارد؟ 

لزوماً خیر. اکثر موارد تشخیص ویروس کرونا مانند این است که به شما بگویند آنفلوانزا یا سرماخوردگی عادی دارید. به خاطر داشته باشید که اصطلاح «ویروس کرونا» کل یک خانواده ویروس‌ را دربرمی‌گیرد. مثبت بودن نتیجه آزمایش ویروس کرونا دلیلی برای نگرانی نیست. ممکن است کمی گیج‌کننده باشد، پس لطفاً در صورت مشاهده قید شدن این واژه، با پزشک یا تیم مراقبتی خود مشورت کنید.

ویروس کرونا چگونه سرایت پیدا می‌کند؟

این ویروس معمولاً ازطریق سرفه و عطسه، تماس شخصی با فرد آلوده یا لمس کردن سطوح آلوده و پس از آن لمس دهان، بینی و چشم‌ها در بین افراد سرایت می‌کند.

افراد چگونه می‌توانند از سرایت این بیماری پیشگیری کنند؟ 

«مراکز کنترل بیماری و پیشگیری از بیماری» (CDC) روش‌های بهداشتی صحیح زبر را توصیه می‌کنند: ازجمله شستشوی مکرر دست، مصرف مایعات، سرفه کردن در قسمت داخلی آرنج یا دستمال کاغذی و ماندن در خانه در صورت احساس بیماری. به‌علاوه، توصیه می‌کنیم که حتی وقتی بیمار نیستید در خانه بمانید، مگر اینکه واقعاً لازم باشد بیرون بروید، و حفظ فاصله در جوامع را رعایت کنید (حداقل شش فوت از دیگران فاصله بگیرید).

شستندست.jpg

علائم بیماری ویروس کرونای جدید (کووید-19) چیست؟ 

CDC یادآور می‌شود که علائم ویروس کرونای جدید شامل «تب و علائم بیماری دستگاه تنفسی تحتانی (مثل سرفه، مشکل در تنفس) است.» از تماس با شخصی که مشکوک به ابتلا به ویروس است، خودداری کنید.

آیا کووید-19 قابل درمان است؟ 

هیچ واکسنی وجود ندارد و از آنجایی که ویروس است، آنتی‌بیوتیک‌ها هم روی آن تأثیری ندارند. ارائه‌دهندگان مراقبت بهداشتی بدون اینکه درمان خاصی وجود داشته باشد، عموماً اقدام به معالجه علائم و ایجاد احساس راحتی بیشتر در بیمار می‌کنند.

آیا CHLA بیماران و ملاقات‌کنندگان را غربال می‌کند؟ 

کارکنان کادر پزشکی ما، در همه تعاملاتشان با بیماران، از کلیه دستورالعمل‌های جدید «اداره بهداشت عمومی شهرستان لس‌آنجلس» پیروی می‌کنند تا مانع از سرایت این ویروس جدید شوند. تمام کارمندان و ملاقات‌کنندگان بیمارستان‌ها به‌صورت شفاهی درخصوص علائم این بیماری غربال می‌شوند. هر شخصی که در غربالگری شفاهی رد شود، آزمایش تشخیص ویروس روی او انجام می‌شود. به‌علاوه، آزمایش تشخیص ویروس روی تمامی بیماران CHLA پس از پذیرش در بیمارستان انجام می‌شود. این مورد شامل آزمایش بیماران با رویه‌های آتی است.

در صورت داشتن چه علائمی باید به پزشک مراجعه کرد؟ 

اگر شما یا فرزندتان تب، سرفه یا مشکلی در تنفس دارید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر مشکوک به کووید-19 هستید، پیش از ویزیت با پزشک یا بخش اورژانس تماس بگیرید تا این مرکز اطمینان حاصل کند که شما در صورت ابتلا به این ویروس، شخص دیگری را در معرض خطر ویروس قرار نمی‌دهید.